Samariakloof wandelen? 3 betere alternatieven op Kreta

De Samariakloof staat op elke lijst, elke blog en waarschijnlijk ook bovenaan het advieslijstje van jouw buurman die ‘echt alles van Kreta weet’. Het is ook echt een prachtige kloof, dat ontkennen we niet. Maar 16 kilometer lopen in de hitte, omringd door duizenden anderen, gevolgd door gedoe met een boot terug? Er zijn betere manieren om een dag op Kreta door te brengen.

Wacht even, wat is er mis met de Samariakloof?

Niets. Dat is het eerlijke antwoord. De kloof is echt spectaculair, de rotswanden zijn indrukwekkend hoog en als je er vroeg genoeg bent, snap je precies waarom iedereen ernaartoe gaat.

Maar hier komt de maar.

Je bent niet de enige die dat snapt. Op een gemiddelde zomerdag lopen er tot wel 3.000 mensen door diezelfde kloof. Dat zijn niet drie mensen met een kaart en goede schoenen, dat is een processie. Je loopt 16 kilometer in de hitte, in een rij, achter iemands rugzak aan. De natuur is er nog wel, maar de stilte is al lang vertrokken.

En dan ben je er eindelijk. Kapotte knieën, zout in je ogen, klaar. Alleen kom je er niet zomaar uit, want het eindpunt Agia Roumeli is alleen bereikbaar per boot. Mis je die, dan wacht je. In de zon. Zonder schaduw. Samen met die 3.000 anderen. Of je loopt terug.

Wij zeggen niet dat je Samaria moet overslaan omdat het ’te toeristisch’ is, dat soort uitspraken bewaren we voor mensen die zichzelf te serieus nemen. Maar als je eerlijk bent over wat je wil, namelijk een spectaculaire kloof, wat natuur, en een dag die niet aanvoelt als een beproeving, dan zijn er op Kreta betere opties. Drie, om precies te zijn.

1. Kies de Imbroskloof als je wil indruk maken zonder kapotte knieën

Wel de rotswanden, niet de blaren

De Imbroskloof doet precies wat je wil dat een kloof doet. Hij is smal, hij is diep, de rotswanden torenen hoog boven je uit en op het smalste punt strek je je armen uit en raak je ze allebei tegelijk aan. Eén kant met je linkerhand, één kant met je rechterhand, en even het besef dat de aarde hier miljoenen jaar geleden gewoon besloot om uiteen te wijken. Dat voelt groot.

En dat allemaal in 8 kilometer.

De helft van Samaria dus, en de afdaling is zo geleidelijk dat je knieën er achteraf niets van merken. Geen gestommel over losse stenen, geen moment waarop je twijfelt of je linkerknie dit nog mee wil maken. Oudere kinderen lopen hem zonder morren uit, en dat zegt iets, want kinderen klagen normaal gesproken al na 200 meter.

Handig om te weten voor je instapt

Reken op twee tot drie uur looptijd, afhankelijk van hoe lang je blijft staan bij dat smalle stuk voor de foto. En dat smalle stuk, daar blijf je even staan. Dat doen we allemaal.

2. Loop de Agia Irini kloof als je even niemand wil zien

Oase van rust en oleanders

Er zijn kloven die indruk willen maken. De Agia Irini kloof doet gewoon zijn ding, en dat is precies waarom hij zo fijn is.

Je loopt hier 7,5 kilometer onder de bomen, in de schaduw, terwijl de rest van Kreta staat te bakken op kale rotsen. Het ruikt naar wilde kruiden, de krekels doen hun werk en in het voorjaar knallen de oleanders je tegemoet in een felroze kleur die je niet verwacht in een kloof. Je hoort je eigen voetstappen. Dat is het. Geen groepen, geen rugzakken in je gezicht, geen kind dat drie meter voor je huilt omdat het te warm is.

Gewoon jij, de stenen en af en toe een vlinder die ook niet weet waar hij naartoe moet.

Plan dit slim op een doordeweekse ochtend

Je begint in het bergdorpje Agia Irini en loopt naar beneden richting Sougia, een kleine kustplaats aan het einde van de route. De logistiek is hier een stuk simpeler dan bij Samaria: geen boot, geen file, geen existentiële twijfel halverwege. Vanuit Sougia pak je een taxi of de bus terug omhoog naar je auto.

Of je doet wat wij zouden doen. Je plooit neer op het strand van Sougia, bestelt een ijskoude frappé en laat de zon zijn werk doen terwijl jij helemaal niets doet. Na een ochtend stilte in de kloof verdien je dat ruimschoots.

Doe dit op een doordeweekse ochtend en je hebt de kloof praktisch voor jezelf. Dat is geen garantie, maar het scheelt een wereld.

3. Neem de Aradenakloof alleen als je écht van aanpakken houdt

Klauteren, zweten en afkoelen op Marmara beach

De Aradenakloof is geen wandeling. Het is een onderhandeling met de natuur, waarbij de natuur de voorwaarden stelt.

Je klimt over rotsblokken zo groot als een auto. Je daalt af via stalen ladders die iemand ooit in de rotswand heeft geboord, en je vraagt je halverwege af wie dat was en of die persoon het ook heeft overleefd. De rotswanden zijn hoog, steil en doen geen enkele moeite om vriendelijk te lijken. Je zweet. Flink.

En dan, ineens, opent de kloof zich en ligt Marmara Beach voor je.

Een piepkleine baai, omringd door rotsen, met zeegrotten die het licht breken en water zo koud en helder dat je er even van schrikt als je erin stapt. Dat schrikmoment duurt twee seconden. Daarna wil je nooit meer weg.

Pak goed in, want dit is geen zondagse wandeling

Stevige wandelschoenen zijn hier geen suggestie. Ze zijn een must. Neem ook meer water mee dan je denkt nodig te hebben, want de kloof geeft je geen kans om bij te tanken en de zon doet haar best.

Het goede nieuws: je hoeft niet terug omhoog. Vanaf Marmara Beach pakt je een taxibootje naar Loutro of Chora Sfakion, twee van de mooiste kleine kustplaatsjes van Kreta. Je stapt aan boord, de wind waait door je haar en je kijkt terug naar de rotswand waar je net doorheen kroop. Dat voelt goed.

---

Dus welke kies je?

Imbros als je wil genieten zonder jezelf te straffen. Agia Irini als je toe bent aan een dag waarop niemand je iets vraagt. Aradena als je thuis wil vertellen dat je iets gedaan hebt wat niet iedereen doet.

Alle drie zijn ze anders, alle drie doen ze wat ze beloven en alle drie winnen ze het van Samaria op het gebied van rust, logistiek en de kans dat je de dag eindigt met een glimlach in plaats van blaren.

Maar we kennen jullie. De helft van jullie leest dit, knikt instemmend, en boekt toch de bus naar Samaria. En eerlijk? We begrijpen het. Stuur ons gewoon een berichtje als je onderaan staat te wachten op die boot.